Σε κλίμα πολιτικής νηνεμίας η Αναδιατύπωση της Οδηγίας για τα Κτήρια
Άρθρο Γενικού Γραμματέα Ευρωπαϊκού Οργανισμού Ηλιοπροστασίας
Στο Πακέτο για το Κλίμα και την Ενέργεια της Ευρωπαϊκής Ένωσης, ο τομέας των κτηρίων έρχεται αντιμέτωπος με μια μεγάλη πρόκληση. Καθόσον απορροφά το 40% της συνολικής πρωτογενούς ενεργειακής κατανάλωσης, στόχος είναι η επίτευξη διψήφιου ποσοστού εξοικονόμησης ενέργειας μέσω της εφαρμογής μέτρων ενεργειακής απόδοσης αλλά και έξυπνων, ολιστικών, κατασκευαστικών τεχνολογιών. Το παρόν άρθρο περιγράφει την πορεία της Ευρωπαϊκής Οδηγίας περί Ενεργειακής Απόδοσης των Κτηρίων (ΟΕΑΚ) καθώς και το πώς η αναθεώρηση αυτής, γνωστής ως «Αναδιατυπωμένη ΟΕΑΚ», ενώ ήταν ένα βήμα πριν το πολιτικό αδιέξοδο, σώθηκε από μία περιέργως ισχυρή συμφωνία υπό την τολμηρή ηγεσία της τότε Προεδρεύουσας χώρας της Ευρωπαϊκής Ένωσης Σουηδίας. Επιπλέον, σκιαγραφείται η συμβολή της βιομηχανίας σκίασης και ηλιοπροστασίας στην εξοικονόμηση ενέργειας, και παράλληλα παρουσιάζεται ένα προσφάτως καταρτιθέν πρόγραμμα υπολογισμού προς επίρρωση αυτής.
Στις μέρες μας, η ενεργειακή εξοικονόμηση έχει αναδειχθεί σε μείζονα πολιτική προτεραιότητα για την Ευρωπαϊκή Ένωση. Οι λόγοι γι’ αυτό είναι πολλοί και βάσιμοι: στρατηγικοί (αφορούν στην ελαχιστοποίηση της προβληματικής εξάρτησής μας από εισαγωγές πετρελαίου και αερίου, προερχόμενες από ασταθείς πολιτικά περιοχές), οικονομικοί (αφορούν στη μείωση του κόστους παραγωγής και στην υποστήριξη της ανταγωνιστικότητάς μας), λόγοι ενεργειακής ασφάλειας (πρόσβαση σε προσιτή οικονομικά ενέργεια για όλους) και τέλος, μολονότι εξίσου υψηλής σημασίας, λόγοι περιβαλλοντικοί (μείωση των εκπομπών διοξειδίου του άνθρακα καθώς και τήρηση των δεσμεύσεων των κρατών μελών έναντι του Πρωτοκόλλου του Κιότο). Η ενεργειακή αποδοτικότητα και η αύξηση της παραγωγής ανανεώσιμης ενέργειας κατατάσσονται αναμφισβήτητα στην κορυφή της λίστας με μέτρα πολιτικής της Ε.Ε.. Το μήνυμα της επιτακτικής ανάγκης για εξεύρεση λύσεων εξοικονόμησης ενέργειας δεν ήταν δύσκολο να βρει αποδέκτες, ειδικά μάλιστα, αφότου η τιμή του πετρελαίου κατέρριψε κάθε προηγούμενο παγκόσμιο ρεκόρ, σκαρφαλώνοντας στα 147 δολάρια το βαρέλι, τον Ιούλιο του 2008. Εντούτοις όμως, όταν μέσα σε έξι μόλις μήνες, σημείωσε κατακόρυφη πτώση με αποτέλεσμα το Δεκέμβριο του ιδίου έτους να βυθιστεί σε χαμηλά τριετίας της τάξεως των 47 δολαρίων, αναπόφευκτο ήταν να εξασθενίσει, τρόπον τινά, την αίσθηση του επείγοντος σε ό,τι αφορά τις σχετικές με την ενεργειακή απόδοση πρωτοβουλίες. Έκτοτε, η παταγώδης αποτυχία των τραπεζών και η παγκόσμια ύφεση ήταν αρκετά για να τροφοδοτήσουν τους πολιτικούς μας με μία σωρεία πρόσθετων επιχειρημάτων που συνηγορούν στην από πλευράς τους υπαναχώρηση από ορισμένα από τα πλέον αναγκαία σχέδια δράσης. Ιδού η μετ’ εμποδίων, όπως απεδείχθη, πορεία της ΟΕΑΚ σε όλο της το μεγαλείο .
Η ιστορία της ΟΕΑΚ και η Αναδιατύπωσή της.
Το ακρωνύμιο ΟΕΑΚ, όπως θα θυμάστε, αναφέρεται στην «Ευρωπαϊκή Οδηγία 2002/91/ΕΚ για την Ενεργειακή Απόδοση των Κτηρίων» (Energy Performance of Buildings Directive-EPBD), η οποία εκδόθηκε το Δεκέμβριο του 2002. Η εν λόγω Οδηγία αξιώνει από τα κράτη μέλη της Ε.Ε. να καθορίσουν απαιτήσεις ελάχιστης ενεργειακής απόδοσης για τα νεοαγειρόμενα και ανακαινισμένα κτήρια, να διασφαλίσουν την πιστοποίηση της εν λόγω απόδοσης, καθώς επίσης και να θεσμοθετήσουν τη διενέργεια τακτικών επιθεωρήσεων των εγκαταστάσεων θέρμανσης και κλιματισμού. Το αρχικό σχέδιο της ΟΕΑΚ δεν προέβλεπε κανόνες, αναφορικά με τα ριζικά ανακαινισμένα κτήρια κάτω των 1000 τετραγωνικών μέτρων – μία πραγματικά χαμένη ευκαιρία, καθόσον η αγορά των ανακαινίσεων αφενός μεν είναι τεράστια, αφετέρου δε προσφέρει ένα κολοσσιαίο δυναμικό εξοικονόμησης ενέργειας. Άλλο πράγμα όμως είναι η έκδοση μιας Οδηγίας και άλλο η απόδοση χειροπιαστών αποτελεσμάτων από 27 χώρες. Λίγα λόγια για την ιστορία της:
- Ιανουάριος 2006: συμφωνηθείσα προθεσμία για την υλοποίηση, εκ μέρους των κρατών μελών, της Οδηγίας, ωστόσο πολλά εξ αυτών ανακοίνωσαν καθυστέρηση έως το 2009, επικαλούμενα πολλούς και διαφόρους λόγους.
- Ιούνιος 2007: ορισθείσα προθεσμία για την εκπόνηση, εκ μέρους των χωρών μελών, του πρώτου Εθνικού Σχεδίου Δράσης Ενεργειακής Αποδοτικότητας (ΣΔΕΑ). Οι Βρυξέλλες περιμένουν εναγωνίως τα 27 αντίγραφα.
- Νοέμβριος 2008: Κατόπιν διαπίστωσης της αδυναμίας πολλών κρατών μελών να εναρμονίσουν την εθνική νομοθεσία τους με την Οδηγία 2002/91/ΕΚ εντός της προαναφερθείσας προθεσμίας, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή αποφασίζει να προτείνει μία αναθεωρημένη Οδηγία περί ενεργειακής απόδοσης των κτηρίων (αποκαλούμενη ως επί το πλείστον «Αναδιατυπωμένη ΟΕΑΚ»), με σκοπό να διασαφηνίσει και να ενδυναμώσει τόσο το περιεχόμενο όσο και τους στόχους της. Στο κείμενο της σχετικής πρότασής της, όπως αυτό κατατέθηκε στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, η Επιτροπή συγκαταλέγει για πρώτη φορά τη χρήση συστημάτων ηλιακής σκίασης στη λίστα των ενεργειακά-ισχυρών τεχνικών για το σχεδιασμό κτηριακών κελυφών. Η Επιτροπή προσδοκά ότι η Αναδιατύπωση θα συμβάλλει στην ελαχιστοποίηση της ενεργειακής κατανάλωσης της Ε.Ε. κατά ποσοστό 5 έως 6%, υπερβαίνοντας τους αρχικούς στόχους της ΟΕΑΚ. Σύμφωνα με την πρόταση της Επιτροπής, το όριο των 1000 τ.μ., που αφορά στις ανακαινίσεις κτηρίων, καταργείται ολότελα. Αυτό σημαίνει ότι ουσιαστικά όλα τα κτήρια, νεόδμητα και μη, οφείλουν να συμμορφωθούν με αυτό. Εάν κι εφόσον βέβαια το συγκεκριμένο κείμενο προτάσεων υιοθετηθεί οριστικά και τεθεί σε ισχύ.
- Απρίλιος 2009: το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, έχοντας λάβει εκατοντάδες τροπολογίες, όσον αφορά στο κείμενο της αναθεωρημένης ΟΕΑΚ, πολλές εκ των οποίων ενισχύουν το πεδίο δράσης της και ορίζουν αυστηρότερα από τα προβλεπόμενα χρονικά όρια για την υλοποίησή της, υιοθετεί το τροποποιημένο κείμενο με συντριπτική μάλιστα πλειοψηφία. Παραδόξως, μία ολοκαίνουργια τροπολογία απαιτεί όλα τα νέα κτήρια που θα κατασκευάζονται από το έτος 2019 κι εφεξής, να έχουν μηδενική κατανάλωση ενέργειας. Το επόμενο βήμα προϋποθέτει την έγκριση του εν λόγω κειμένου από το Συμβούλιο Υπουργών, προτού η τροποποιημένη πρόταση Οδηγίας γίνει νομοθεσία. Εμπόδιο ίσως;
- Ιούλιος 2009: τα ειδικά ενημερωτικά δελτία αναφέρουν ότι «η λίστα με τις ανησυχίες και τους προβληματισμούς που διατυπώνονται εκ μέρους των αντιπροσωπειών των κρατών μελών, όσον αφορά στην αναδιατύπωση της ΟΕΑΚ, αυξάνεται ολοένα και περισσότερο» και ότι ένας μεγάλος αριθμός μάλιστα εξ αυτών, διαφωνεί με τις εγκριθείσες από το Κοινοβούλιο τροπολογίες του περασμένου Απριλίου, πολλές από τις οποίες χαρακτηρίζονται ως «υπερβολικά φιλόδοξες έως ακόμα και ανεδαφικές». Ως εκ τούτου, σύμφωνα με το ενημερωτικό δελτίο της 8ης Ιουλίου του Euractiv, του κόμβου πληροφόρησης για ευρωπαϊκά ζητήματα, «γρήγορη πρόοδος δεν διαφαίνεται στον ορίζοντα». Η άρση του υφιστάμενου κατώτατου ορίου των 1000 τ.μ. συνιστά ένα μόνο από τα εμπόδια που πρέπει να προσπελαστούν: ορισμένες χώρες μέλη θα επιθυμούσαν είτε να μειωθεί είτε σταδιακά να καταργηθεί, όχι όμως άμεσα. Με άλλα λόγια: οι αποφάσεις του Κοινοβουλίου γίνονται αντικείμενο έντονης επίκρισης αλλά και επαναδιαπραγμάτευσης από τις κυβερνήσεις των κρατών μελών της Ε.Ε.. Η απαισιοδοξία ρίχνει βαριά τα σκιά της.
Η «Πράσινη» Φήμη της Ευρώπης διακυβεύεται – και σώζεται
Η Σουηδία ήταν, ευτυχώς, η χώρα που ανέλαβε την εκ περιτροπής προεδρία της Ευρωπαϊκής Ένωσης κατά το δεύτερο εξάμηνο του 2009. Και μάλιστα άκρως δραστήρια, όπως τελικά απεδείχθη! Οι Σουηδοί είχαν κάνει γνωστό πως δεν θα φεισθούν οποιασδήποτε προσπάθειας προκειμένου να επιτευχθεί μία θετική συμφωνία, πριν από τη Σύνοδο του Συμβουλίου Υπουργών Ενέργειας της 7ης Δεκεμβρίου 2009. Την ίδια ακριβώς ημέρα – θυμάστε; – ξεκίνησαν και οι εργασίες της 15ης Διάσκεψης των Συμβαλλομένων Μερών των Ηνωμένων Εθνών (γνωστής ως COP15) για την Κλιματική Αλλαγή, στην Κοπεγχάγη της Δανίας. Μια ενδεχόμενη, τότε, παραδοχή αποτυχίας, από πλευράς Ευρώπης, όσον αφορά στην εφαρμογή ενός τόσο λογικού, εφικτού και θετικού μέτρου για το περιβάλλον, το να καταστήσει, δηλαδή, εκατομμύρια κτήρια ενεργειακά αποδοτικότερα, θα επέφερε ένα πραγματικά βαρύ πλήγμα στη φήμη και το γόητρό της. Και τούτο, διότι η Ευρώπη αρέσκεται να προβάλλεται ως η ηγέτιδα δύναμη στη μάχη αντιστροφής της κλιματικής αλλαγής αλλά και ως ο ρυθμιστής των διεθνών περιβαλλοντικών συνεργασιών. Όπως επισημαίνεται, άλλωστε, στην επίσημη ιστοσελίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης, europa.eu: «Η Ε.Ε. σκοπεύει να ηγηθεί μίας νέας βιομηχανικής επανάστασης καθώς επίσης και να δημιουργήσει μία οικονομία υψηλής ενεργειακής αποδοτικότητας με χαμηλές εκπομπές διοξειδίων του άνθρακα». Δεδομένου επιπλέον ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση αποτελεί ήδη την κύρια πηγή περιβαλλοντικής νομοθεσίας, ας αποδείξει λοιπόν, ότι πέρα από το όνομα, διαθέτει και τη χάρη!
Εν τέλει, στις 17 Νοεμβρίου του 2009, επετεύχθει τελικά μία εξαιρετική πολιτική συμφωνία μεταξύ των τριών εμπλεκομένων θεσμικών οργάνων: του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, του Συμβουλίου και της Επιτροπής (η λεγόμενη «Τριμερής Συμφωνία»). Η πολυαναμενόμενη, συμβιβαστική συμφωνία αναθεώρησης της Οδηγίας προσδοκά να αποφέρει μεγαλεπήβολα αποτελέσματα. Έτσι λοιπόν, πρώτον, το όριο των 1000 τ.μ. για τα κτήρια που υφίστανται ριζικές ανακαινίσεις αίρεται, ούτως ώστε όλες οι ανακαινίσεις να διέπονται από νέους, πιο αυστηρούς κανόνες. Δεύτερον, όσον αφορά στις ανακαινίσεις κτηρίων, καθιερώνεται υποχρεωτική η εγκατάσταση διατάξεων που διασφαλίζουν βέλτιστη ενεργειακή συμπεριφορά και οι οποίες εναρμονίζονται με βέλτιστα από πλευράς κόστους επίπεδα ενεργειακών επιδόσεων. Επιπλέον, όλοι οι κωδικοί κτηρίων πρέπει να περιλαμβάνουν μια διαδικασία, η οποία θα εξασφαλίζει «ελάχιστη έως μηδενική καθαρή κατανάλωση ενέργειας» μέχρι το τέλος του 2020 (2018 για τα δημόσια κτήρια), ενώ τα πιστοποιητικά ενεργειακής απόδοσης επιβάλλεται να τοποθετούνται, σε περίοπτη θέση, σαφώς ορατή για το κοινό, σε όλα τα κτήρια – και όχι μόνο στα δημόσια. Τα παραπάνω, σε γενικές γραμμές αποτελούν τα βασικά σημεία της νέας συμφωνίας. Εξ αυτών, η αφαίρεση, συγκεκριμένα, του κατώτατου ορίου συνολικής ωφέλιμης επιφάνειας για τις ανακαινίσεις, φαίνεται πως ανοίγει μία πολύ μεγάλη αγορά που σχετίζεται με τα μέτρα ενεργειακής εξοικονόμησης στα υφιστάμενα κτήρια. Εξάλλου, ο κτηριακός τομέας στην Ευρώπη απαριθμεί περίπου 190 εκατομμύρια κτήρια, πολλά εκ των οποίων χρήζουν επείγουσας ανάγκης ανακαίνισης. Γι’ αυτό το λόγο, ας τολμήσουμε την υπόθεση ότι η τριμερής συμφωνία για την Αναδιατύπωση της ΟΕΑΚ θα τύχει επικύρωσης άνευ αλλαγών από το νέο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο την άνοιξη του 2010, κατόπιν έγκρισης από το Συμβούλιο, δημοσίευσης προκειμένου να γίνει Ευρωπαϊκός νόμος, και, τέλος, ενσωμάτωσης στις εθνικές νομοθεσίες των 27 κρατών μελών της Ένωσης.
Ο ρόλος της ηλιακής σκίασης
H Ευρωπαϊκή Οδηγία 2002/91/EK αφορά, ως γνωστόν, στην ενεργειακή συμπεριφορά των κτηρίων. Οι επεμβάσεις εξοικονόμησης ενέργειας στον κτηριακό τομέα οφείλουν να επικεντρωθούν πρωτίστως στο κτηριακό κέλυφος: και τούτο, διότι μέσω αυτού ακριβώς ρυθμίζονται οι συναλλαγές θερμικής ενέργειας- απώλειες ή κέρδη. Η υπέρυθρη θερμογράφηση μπορεί, ως εκ τούτου, να αποτελέσει ένα αξιόπιστο εργαλείο ενεργειακής διαγνωστικής, καθώς επιτρέπει την καταγραφή των απωλειών θερμικής ενέργειας δια μέσου των παραθύρων. Η ανησυχία, ωστόσο, αναφορικά με το ζήτημα της θερινής θερμικής άνεσης, το οποίο αποτελεί πλέον κοινό προβληματισμό των κυβερνήσεων της Ε.Ε., εστιάζεται στα θερμικά κέρδη. Η υπερβολική είσοδος ηλιακής ακτινοβολίας κατά τη διάρκεια των καλοκαιρινών μηνών συνεπάγεται υπερθέρμανση των εσωτερικών χώρων, γεγονός το οποίο πρέπει οπωσδήποτε να αποφεύγεται. Από την άλλη μεριά βέβαια, η δωρεάν παρεχόμενη ενέργεια του ήλιου είναι κάτι παραπάνω από ευπρόσδεκτη κατά τη διάρκεια της περιόδου θέρμανσης. Η καλύτερη λύση είναι να εξοπλιστούν τα παράθυρα με ένα δυναμικό σύστημα ηλιακής σκίασης, το οποίο εμποδίζει τη ζέστη το καλοκαίρι ενώ επιτρέπει την είσοδο αυτής το χειμώνα. Το αναδιατυπωμένο κείμενο της Οδηγίας 2002/91/ΕΚ, που προτάθηκε από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή προς το Κοινοβούλιο, φαίνεται πράγματι να αναγνωρίζει το γεγονός αυτό. Όπως αναφέρεται χαρακτηριστικά στην Αιτιολογική σκέψη 9: Οι ενεργειακές επιδόσεις των κτηρίων θα πρέπει να υπολογίζονται βάσει μεθοδολογίας, που μπορεί να διαφοροποιείται σε εθνικό και περιφερειακό επίπεδο, και η οποία θα περιλαμβάνει, εκτός από θερμικά χαρακτηριστικά, και άλλους παράγοντες που διαδραματίζουν ολοένα και περισσότερο σημαντικό ρόλο, όπως παραδείγματος χάριν οι εγκαταστάσεις θέρμανσης/κλιματισμού, η εφαρμογή-χρήση ανανεώσιμων πηγών ενέργειας, τα στοιχεία παθητικής θέρμανσης και ψύξης, η σκίαση, η ποιότητα του αέρα εσωτερικών χώρων, ο επαρκής φυσικός φωτισμός και ο κτηριακός σχεδιασμός. Συναφώς, στην Αιτιολογική σκέψη 19 της υπό αναφορά Οδηγίας τονίζονται τα εξής: Θα πρέπει να δοθεί προτεραιότητα σε στρατηγικές που ενισχύουν τη θερμική συμπεριφορά των κτηρίων το καλοκαίρι. Προς το σκοπό αυτό, ιδιαίτερη προσοχή θα πρέπει να δοθεί σε μέτρα που αποτρέπουν την υπερθέρμανση, όπως, για παράδειγμα, η σκίαση και η επαρκής θερμική χωρητικότητα στις κτηριακές κατασκευές, και τα οποία προάγουν την ανάπτυξη και εφαρμογή τεχνικών παθητικής ψύξης, πρωτίστως εκείνων που συμβάλλουν στην καλυτέρευση της ποιότητας του κλίματος στο εσωτερικό των κτηρίων καθώς και του μικροκλίματος πέριξ αυτών.
Από τα παραπάνω, καθίσταται σαφές ότι ο παράγοντας σκίαση λαμβάνεται σοβαρά υπόψη στο κείμενο της τροποποιημένης πρότασης. Κατά τη δική μου άποψη, θα πρέπει να λογίζεται ως αναπόσπαστο κομμάτι των κατασκευαστικών υπηρεσιών και όχι απλώς ως κομμάτι της τελικής επεξεργασίας ενός κτιρίου ή ως ένα καλαίσθητο συμπλήρωμα.
Εξοικονόμηση Ενέργειας; Πόσο μεγάλη όμως;
Η Ευρώπη έχει θέσει φιλόδοξους στόχους όσον αφορά στην μείωση των εκπομπών αερίων θερμοκηπίου. Αυτό σημαίνει ότι κάθε απαίτηση περί εξοικονόμησης ενέργειας έρχεται άμεσα αντιμέτωπη με το ερώτημα «πόσο μεγάλη μπορεί να είναι;» Αυτό, κατ’ αρχήν, δεν αποτελεί πρόβλημα. Οι ειδικοί επί θεμάτων Φυσικής Κτηρίων κατέχουν όλα τα απαραίτητα εργαλεία για την ποσοτικοποίηση της επίδρασης της ηλιακής σκίασης, ενώ παράλληλα έχουν στη διάθεσή τους και έγκριτα προγράμματα ενεργειακής προσομοίωσης κτηρίων. Ωστόσο, πόσο συχνά ζητείται η βοήθεια των ειδικών αυτών επιστημόνων προκειμένου για τη διενέργεια τέτοιου είδους υπολογισμών κατά το αρχικό στάδιο σχεδιασμού ενός κτηρίου; Πόσο συχνά, άραγε, τα συστήματα σκίασης, εσωτερικά ή εξωτερικά, επιλέγονται με γνώμονα όχι μόνο την αισθητική, αλλά και τα αποδεικτέα ενεργειακά οφέλη; Μία μελέτη επί της φυσικής ενός κτηρίου αντιμετωπίζεται συχνά ως μία βαρετή, δαπανηρή άσκηση, η οποία κρίνεται αναγκαία μόνο όσον αφορά μεγάλης κλίμακας κατασκευαστικά έργα. Εντούτοις όμως, είναι τόσο χρήσιμη όσο και εφικτή, όσον αφορά και μικρότερης έκτασης έργα. Η Βρετανική Ένωση Κατασκευαστών Συστημάτων Σκίασης & Ηλιοπροστασίας (BBSA), με την υποστήριξη του ES-SO, του Ευρωπαϊκού Οργανισμού-Ομπρέλα που εκπροσωπεί τη βιομηχανία σκίασης και ηλιοπροστασίας, ανέπτυξε τη βάση δεδομένων Shade Specifier για τη συλλογή και επεξεργασία παραμέτρων που αφορούν στο σχεδιασμό των ως άνω συστημάτων. Κάθε υπολογισμός για να είναι ακριβής, σημαντικό είναι αφενός μεν το σύνολο των προϊοντικών δεδομένων που χρησιμοποιούνται να είναι σωστά, αφετέρου δε αυτά να ερμηνεύονται με το σωστό τρόπο. Η βάση δεδομένων Shade Specifier της BBSA στόχο έχει να απεικονίσει το κόστος-όφελος αλλά και το μέγεθος της ενεργειακής εξοικονόμησης των ορθώς προσδιορισμένων συστημάτων σκίασης και ηλιοπροστασίας. Οι εισαγόμενες πληροφορίες – όλα τα δεδομένα που αφορούν σε υφάσματα και σε πτερύγια περσίδων – είναι αποτέλεσμα εκτενών τυποποιημένων δοκιμών και ελέγχων, ίδιων με εκείνων που χρησιμοποιούνται από τη βιομηχανία υαλοφράξεως (πρότυπο ΕΝ410). Τα προκύπτοντα αποτελέσματα παρουσιάζουν την επίδραση του συνδυασμού χρήσης υάλωσης και σκίασης. Οι υπολογισμοί εναρμονίζονται τόσο με τα Ευρωπαϊκά πρότυπα όσο και με τα πρότυπα της Αμερικανικής Ένωσης Μηχανικών Θέρμανσης, Ψύξης και Κλιματισμού (ASHRAE). Τέλος, όλα τα προϊοντικά στοιχεία που παραδίδονται από τους κατασκευαστές υποβάλλονται σε αυστηρή αξιολόγηση από ομάδα ομότιμων. Εάν η Αναδιατυπωμένη ΟΕΑΚ ανοίξει νέες αγορές για τη βιομηχανία σκίασης και ηλιοπροστασίας – που, σημειωτέον, θα έπρεπε, κρίνοντας από τα κίνητρα που θα λάβει η αγορά των ανακαινίσεων – τότε τέτοιου είδους εργαλεία, όπως είναι η βάση δεδομένων Shade Specifier, μέλλουν να αποτελέσουν αναπόσπαστο κομμάτι της επιτυχίας. Είναι ένα πρόγραμμα προσιτό, που προσφέρει ένα ευκόλως κατανοητό μήνυμα και το οποίο ασκεί σημαντικότατη επιρροή ως μέσο ορθής αξιολόγησης της επίδρασης της σκίασης στην ενεργειακή κατανάλωση των κτηρίων.
